KDE jest projektem zapoczątkowywanym przez Matthiasa Ettrichta w 1996. Celem projektu KDE jest połączenie potęgi Unixa z nowoczesnym interfejsem użytkownika. Krótko mówiąc KDE jest łatwym w użyciu współczesnym desktopem dla Uniksa. W połączeniu z Linuksem tworzy bezpłatną oraz otwartą platformę umożliwiającą wszelkie modyfikacje włączając w to kod źródłowy. Dostarcza alternatywy dla innych systemów dostępnych na rynku.

Oprócz rozbudowanego menedżera okien zawiera także mnóstwo dodatkowych programów, które przez swoją efektywność i zaawansowanie można wykorzystywać do codziennych zadań. Wśród użytkowników Linuxa zdobył miano niekwestionowanego lidera poprzez oferowanie wielu przydatnych, ciekawych i nowatorskich rozwiązań :
- polonizacja systemu dzięki której początkujący użytkownicy nie powinni się czuć zagubieni, a doświadczeni docenią komfort korzystania z aplikacji w ojczystym języku,
- olbrzymia ilość dołączonych programów poczynając od gier, programów graficznych, internetowych, a kończąc na zaawansowanych mechanizmach administracji systemem,
- darmowość i możliwość modyfikacji poszczególnych aplikacji gdyż jest on również dostępny kod źródłowy środowiska i programów dołączonych,
- technika przeciągnij - upuść znana z systemów windows'owych pozwala na dowolne i szybkie kopiowanie i przenoszenie, a także na tworzenie linków symbolicznych - odnośników,
- wirtualne pulpity i możliwość przypięcia okna (aplikacji) przez co jest ona widoczna na każdym z nich,
- technika Network Transparent Access umożliwia otwieranie dokumentów graficznych znajdujących się na odległym serwerze,
- dowolna konfiguracja wyglądu menedżera - można ustawić wszystko poczynając od czcionek, poprzez wygląd okienek, pasków przesuwu itp. Można korzystać też z gotowych tematów, które upodobnią nasze KDE do wyglądu znanego z Maców, Windowsów.
- montowanie i odmontowywanie urządzeń (cdromy, dyskietki) za pomocą kliknięcia na odpowiednią ikonę,
- sesje umożliwiające zapamiętanie ustawień użytkownika, które mieliśmy przed wylogowaniem się (ustawienia ikon, pozycje okien na pulpicie i ich wygląd).

Po wpisaniu startx naszym oczom ukazuje się szary kratkowany ekran z kursorem w kształcie kopniętego krzyża, po chwili (w zależności od szybkości naszego sprzętu) pokazuje się pulpit z ikonami i dwoma paskami - jednym na górze odpowiedzialnym za dokowanie aplikacji i szerszym dolnym gdzie znajduje się dostęp do menu, do najczęściej używanych programów i wirtualnych pulpitów. Także na tym pasku znajduję się zegar i ikona pozwalająca na zmianę ustawień ekranu. Jeśli połączymy się z internetem za pomocą kppp pojawią się diody sygnalizujące wykorzystanie modemu.

Menu KDE jest uporządkowane tematycznie. Wszystko można znaleźć w odpowiednich podmenu np. gry, Internet. Bardzo fajną funkcją, nie spotykaną nigdzie indziej jest nawigator dyskowy za pomocą mamy dostęp ostatnio używanych programów i katalogów na dysku.

Poszczególne parametry KDE możemy zmieniać za pomocą Centrum Sterowania. Tutaj możemy zmienić domyślny język okien, rodzaj czcionek, układ klawiatury, właściwości myszki i klawiatury oraz większość szczegółów wyglądu KDE. Z tego samego miejsca dowiemy się wiele przydatnych informacji o urządzeniach naszego komputerach, o wykorzystywanych przez nie przerwaniach i kanałach DMA, sprawdzimy wykorzystanie pamięci i rodzaj procesora.

Najciekawsze i najprzydatniejsze programy KDE to:

KFM -
menedżer plików pozwalający na ich kopiowanie, przenoszenie, usuwanie, tworzenie linków symbolicznych oraz zmienianie ich właścicieli i grup. Pliki i foldery możemy wyświetlać jako ikony lub tekst z mniejszą bądĽ większą ilością informacji. Kfm pozwala też na wyświetlanie ukrytych plików (z kropką na początku) oraz stron internetowych. Jeśli w danym folderze znajduje się plik index.html to właśnie on zostanie wyświetlony gdy wpiszemy adres tego folderu. Bardzo przydatne okazuje się też drzewo folderów oraz możliwość wyświetlania miniaturek plików graficznych, bez potrzeby ich otwierania! Kfm możemy uruchomić w trybie Super User co pozwoli nam na dostęp do całego systemu plikowego jeśli jesteśmy zalogowani jako zwykły użytkownik (zresztą tak powinno być!)

KMail (Klient E-mail) -
zgodny ze wszystkimi standardami program do wysyłania i odbierania poczty. Znakomity dla początkujących gdyż zawiera wszystkie niezbędne opcje, oraz najprzydatniejsze funkcje m.in. wstawianie sygnaturki czy tekstu gdy odpowiadamy nadawcy. Posiada też własną książkę adresową, a listy mogą być szyfrowane za pomocą PGP.

Kppp -
jeśli chcesz się szybko i bezboleśnie połączyć z dostawcą usług internetowych (np. TPSA) możesz skorzystać z tego programu. Pozwala na ustawienie głośności modemu, na oglądanie wykresu przepustowości łącza i większości znanych opcji znanych z windowsowego dial-up`u. Logi z połączeń możemy przeglądać za pomocą wbudowanej przeglądarki.

KOrganizer (Terminarz) -
rozbudowany program do zarządzania informacją osobistą. Umożliwia ustalanie harmonogramu dnia oraz planowanie zadań, które mamy wykonać.

KORZYSTANIE ZE ŚRODOWISKA KDE

Srodowisko K Desktop Environment, określane także mianem KDE, jest czymś pośrednim pomiędzy Fvwm2, a Gnome. Nie jest tak ograniczone, jak Fvwm2, jednakże brak mu części opcji dostępnych w ramach Gnome.
KDE jest dobrze znane użytkownikom poprzednich wersji systemu Linux Red Hat, gdyż było w nich domyślnym graficznym środowiskiem.
Jeśli jednak dokładnie przyjrzysz się środowisku KDE , z pewnością odkryjesz kilka ciekawych i pożytecznych programów, których brakuje innym graficznym środowiskom pracy.

Wskazówka
1.Jeśli wybrałeś przy instalacji systemu Red Hat Linux pozycję Workstation, KDE nie będzie zainstalowane. W tym wypadku, jeśli zechcesz z niego skorzystać np. za pomocą GnoRPM. Aby uruchomić KDE:
Upewnij się, że twój system został skonfigurowany tak, by automatycznie uruchomić tryb graficzny (środowisko X Window)W oknie logowania się z menu Session wybierz pozycje KDE.
Wprowadż swój identyfikator użytkownika oraz hasło.
Kliknij OK. Zostanie uruchomione środowisko KDE i pojawi się ekran podobny do przedstawionego na rysunku KDE jest pełnym możliwości graficznym środowiskiem pracy.

Wprowadż swoje preferencje dotyczące: stylu, języka, ilości „gadżetów” miłych dla oka, lecz niekoniecznie przydatnych i innych właściwości, przechodząc pomiędzy następnymi ekranami za pomocą przycisku Next.

Centrum sterowania KDE (KDE Control Center):

Wiele różnych opcji, związanych wyglądem i zachowaniem się środowiska KDE, możesz skonfigurować za pomocą programu KDE Control Center.

Aby uruchomić program KDE Control Center:
1. Kliknij na widocznym w lewym dolnym rogu ekranu przycisku, opatrzonym dużą literą K. Zostanie wyświetlone menu K Start.
2. Wybierz z menu pozycję Centrum Sterowania (kcontrol). Pojawi się przedstawione na RYS 6.10 okno dialogowe programu KDE Control Center.

Wiele różnych opcji, związanych z wyglądem i zachowaniem się środowiska KDE, możesz skonfigurować za pomocą programu KDE Centrum Sterowania ( Control Center )

Okno programu Konqueror może służyć do przeglądania plików, dostępnych zarówno na lokalnym dysku twardym, jak i w sieci Internet

3.Z widocznej w lewej części okna listy wybierz opcję, którą chciałbyś skonfigurować.

Wskazówka
Wiele opcji, które są dostępne w menu główny programu Centrum Sterowania, są zbliżone w swym działaniu do analogicznych opcji programu Centrum Sterowania Gnome.

Pakiet Koffice:
Koffice jest jednym z najnowszych pakietów, służących do pracy biurowej, przygotowanym i rozpowszechnionym całkowicie bezpłatnie.
Koffice podlega ciągłemu rozwojowi, co niestety oznacza, że nie wszystkie jego możliwości zostały już w pełni zaimplementowane i działają zgodnie z oczekiwaniami, choć rozwój jest naprawde dynamiczny. W skład pakietu Koffice wchodzą:
-KSpread- arkusz kalkulacyjny podobny do Excela
-KPresenter-podobny do Powerpointa program, służący do przygotowania prezentacji
-KIllustrator- program graficzny, z założenia przypominający program CorelDraw
-KWord- edytor do przetwarzania tekstów
-KChart- program słóżący do przygotowania wykresów

Aby opuścić środowisko KDE:
1.Kliknij na widocznym w lewym dolnym rogu ekranu przycisku, opatrzonym dużą literą K. Zostanie wyświetlone menu K Start.
2.Wybierz z menu pozycję Wylogowanie.
Pojawi się okno dialogowe Logout.
3.Kliknij Logout, potwierdzając.

KDE 2 jest najnowszym wydaniem KDE. Zawiera mnóstwo unowocześnień w stosunku do poprzednika i używa biblioteki Q2.2.1, która jest już wolna (na licencji GPL).

Najważniejsza jest instalacja. Można ją wykonać z pakietów dystrybucyjnych .rpm i .edp lub z pakietów źródłowych .tag.gz. Ja niestety dysponowałem jedynie pakietami źródłowymi, wiec musiałem wybrac ten sposób. Rozpakowałem pakiety TGZ biblioteki Qt, kdelib oraz kdebase, kdeutils, kdenetwork, kdesupport, kdedoc i kdemultimedia. Następnie standardową sekwencją ./configure; make; make install po kolei instalowałem wszystkie pakiety (nie zapominajac o skopiowaniu programów, bibliotek i include`ów Qt do /usr/lib/qt2 (debian) i ustawieniu na tę ścieżkę zmiennej środowiskowej QTDIR). Kompilacja trwała 6 godzin. Po zainstalowaniu KDE ustawiłem zmienną KDEDIR na /use/local/kde (tam się standartowo instaluje; wszystko w jednym katalogu dla łatwości usunięcia ). Następnie dopisałem KDE (starkde) do GDM (nie instalowałem KDM). Nie załadował się pulpit ani paski u dołu spowodowane mogło to być używaniem wersji RC2. musiałem dopisać do starkde po LD_BIND_NOW po kolei: dcopserver, klauncher, kdesktop, kded, kcminit, kicker, klipper, khotkeys, knotyfy, kwrited. Wymazałem też wiadomość dnia. Po tych zmianach KDE uruchomił się.

Pierwsze co się rzuca w oczy, to poprawiony wygląd. QT2 obsługuje już zestaw „skór”, dzięki czemu wszystko jest ładniej wycieniowane. Panel KDE2 też się zmienił – mogą już na nim przebywać aplety, do których należą m.in. zegar (już nie jest wbudowany), schowek systemowy (nie jest już wbudowany), lista zadań (już nie jest tworzony dla niej osobny pasek), lista pulpitów, launcher aplikacji, monitor systemu (cpu, mem, swap). Dzieki temu KDE dogonił GNOME w jakości panelu. Można zauważyć duża finkcjonalność pulpitu i schowka.

Kolejna nowoościa w KDE 2 jest Konqueror. Ten super-kombajn to przeglądarka wszystkiego – tekstu grafiki, katalogów, WWW, poczty… Dzięki nowemu mechanizmowi Kparts (jest to COM – Component Object Model – podobny do gnomowskiego CORBA) Konqueror może uzywać elementów zewnętrznych programów KDE do przeglądania wszelakich plików – grafiki, tekstu, animacji – we własnym oknie. Co ciekawe, możliwe jest dzielenie okna Konquerora na części (widoki), zaś w każdej części może być inny moduł Kparts. Przeglądarka Konquerora jest najwyższej klasy, jest w miarę szybka, ładnie interpretuje strony, obsługuje Javę, JavaScript, CSS-2… Dzięki temu jest logiczną alternatywa dla Mozilli.

KDE 2 wyposażony jest w duży zestaw aplikacji. Są to m.in.: KMail – szybki i efektywny program mailowy obsługujący wiele kont oraz wysyłanie przez Sendmaila i SMTP, kppp – dialer, ksirc – IRC, Kit – klient AOL Instant Messager, korn – sprawdzanie aplikacji biurowych. Nie dorównuje jeszcze StaeOffice1owi ale w niedalekiej przyszłości może to nastąpić.

KDE 2 jest bardzo dobrym programem. Jest on wielokrotnie lepszy niż Windows i pierwszego GNOME`a. Sprawił on, że przeszedłem z używania Gnoma. HelixGnome ma jeszcze dużo do zrobienia… KDE ma więcej możliwości i wygląda estetyczniej. Być może kiedyś Gnome go dogoni – ma on wielki potencjał – ale moim zdaniem wymagałoby to przebudowy GTK+ - obecnie Qt 2 jest od niego szybszy przy użyciu skórek. Polecam wszystkie KDE 2 – oczywiście jeśli macie odpowiedni sprzęt … Podczas gdy zwykłe KDE jakoś na p200, z KDE 2 jest to po prostu niemożliwe. Pentium II i 64 Mb jest minimalnym wymaganiem sprzętowym.

  do góry