Cynizm

Cynizm jest starożytną grecką doktryną etyczną, która głosi, że celem życia jest żyć życiem Cnoty, zgodnie z Naturą (która wymaga tylko niezbędnych rzeczy niezbędnych do egzystencji). Jednocześnie Cynizm to postawa etyczna, charakteryzująca się nieuznawaniem wartości i norm obowiązujących w danym środowisku.


Oznacza to odrzucenie wszystkich konwencjonalnych pragnień dotyczących zdrowia, bogactwa, władzy i sławy oraz życie w sposób wolny od wszelkich dóbr i własności. Jednakże, zamiast wycofywać się ze społeczeństwa, cynicy powinni żyć w pełnym blasku życia publicznego, będąc jednocześnie zupełnie obojętni wobec wszelkich zniewag, które mogą wynikać z ich niekonwencjonalnego zachowania.

Ich sposób życia wymaga ciągłego szkolenia (zarówno umysłu, jak i ciała), a nie tylko rezygnacji z odpowiedzialności i nihilistycznego stylu życia. Cynicy wierzyli, że świat należy do wszystkich, i że cierpienie jest spowodowane fałszywymi ocenami tego, co cenne, oraz bezwartościowymi zwyczajami i konwencjami, które otaczają społeczeństwo. Widzieli także swoją rolę jako strażników ludzkości, chętnie wskazywali ludziom błędy, co z pewnością nie przysparzało im wielbicieli. Byli szczególnie krytyczni wobec wszelkich przejawów chciwości, które uważali za główną przyczynę cierpienia. Wiele ich pomysłów zostało później pochłoniętych przez stoicyzm. Chociaż nigdy nie istniała oficjalna doktryna cynicka, podstawowe zasady można podsumować w następujący sposób:

  • Celem życia jest szczęście, czyli życie zgodne z Naturą.
  • Szczęście zależy od bycia samowystarczalnym.
  • Samowystarczalność osiąga się, żyjąc życiem Cnoty.  
  • Droga do cnoty to uwolnienie się od wszelkich wpływów (np. bogactwa, sławy, władzy itd.), które nie mają wartości w przyrodzie.  
  • Cierpienie jest spowodowane fałszywymi osądami wartości, które powodują negatywne emocje i złośliwy charakter.

Antystenes z Aten (ur. ok. 445 p.n.e., zm. ok. 365 p.n.e.)

Termin „cynik” wywodzi się z greckiego „kunikos” (co oznacza „pies”), prawdopodobnie jako pejoratywne odniesienie do bezwstydnego odrzucenia przez pierwszych cyników konwencjonalnych manier i ich decyzji o życiu na ulicach. W powszechnym użyciu „cynizm” oznacza skłonność do niewiary w szczerość lub dobro ludzkich motywów i działań oraz tendencję do wyrażania tego przez szyderstwa i sarkazm.

Historia cynizmu

Powrót do początku. Pitagoras i jego zwolennicy opowiadali się za prostym życiem w wiekach poprzedzających cyników. Na początku VI wieku p.n.e. scytyjski mędrzec o imieniu Anacharsis łączył zwykłe życie z krytyką greckich obyczajów w sposób, który stałby się standardem wśród cyników. Jednak najbardziej bezpośrednim wpływ na szkołę cyników miał Sokrates. Chociaż nie był ascetą, wyznawał miłość cnoty, obojętność wobec bogactwa i pogardę dla ogólnej opinii. Prawdziwym założycielem cynizmu był Antisthenes (ok. 445 – 365 r.), Który był jednym z najważniejszych uczniów Sokratesa na początku piątego wieku. Głosił życie w ubóstwie, ale jego nauki obejmowały także język, dialog i literaturę, a także czystą etykę, na której skupili się późniejsi cynicy.

Diogenes z Synopy (ur. ok. 413 r. p.n.e. w Synopie, zm. ok. 323 r. p.n.e. w Koryncie)

Po Antistenesie pojawił się Diogenes z Sinope (który mieszkał w beczce na ulicach Aten i jadł surowe mięso, przyjmując cynizm do swoich logicznych skrajności), a także Crates z Teb (ok. 365-285 p.n.e), który rozdał wielką fortunę, aby mógł żyć w cynickim ubóstwie w Atenach. Diogenes dominuje w historii cynizmu jak żadna inna postać,  zaczął być postrzegany jako archetypowy cyniczny filozof. Przyjął styl samowystarczalności („autarkeia”), oszczędności („askesis”) i bezwstydu („anaideia”) i był znany z gryzącej satyry i dowcipu. Wraz z powstaniem stoicyzmu w III w p.n.e, cynicyzm jako poważna działalność filozoficzna przeszedł upadek i dopiero w czasach rzymskich nastąpiło ożywienie cynizmu. Cynizm ostatecznie zniknął pod koniec V wieku, chociaż wiele jego ascetycznych pomysłów zostało przyjętych przez wczesnych chrześcijan.

Źródło  http://www.marekszczepanek.pl
Dodaj do zakładek Link.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *