Radio

Eugeniusz Bodo jako spiker radiowy w filmie “Piętro wyżej” z 1937 roku.


W roku 1897, sławny fizyk William Thomas Kelvin powiedział:

“radio nie ma żadnej przyszłości”.

Radio (1896 rok) – odkrycie i rozwój tego wynalazku przypisuje się kilku odkrywcom – Nicoli Tesli, Guglielmo Marconiemu i Aleksandrowi Popowi. Ostatecznie prawo do odkrycia radia przyznano Tesli. Powszechnie za twórcę radia uznaje się Guglielmo Marconiego, mimo iż przyznał się on do wykorzystania wcześniejszych prac Tesli w zbudowaniu radia…

Guglielmo Marconi.

W 1887 roku Heinrich Herzow udowodnił, że fale elektromagnetyczne naprawdę istnieją. W 1891 roku Edouard Branly stworzył detektor do wykrywania fal Hertza, a rosyjski pionier radiotelegrafii Aleksander S. Popow cztery lata później skonstruował pierwszy odbiornik do odbierania tych fal i elektromagnetyczną antenę.

Nicola Tesla (1856-1943) uważany za największego wynalazcę swoich czasów

Zwieńczeniem tych następujących po sobie genialnych odkryć było wysłanie 28 marca 1899 przez Guglielmo Marconiego pierwszego radiotelegramu ze stacji South Foreland w Anglii do oddalonej o 50 km miejscowości Wimereux we Francji. Za datę powstania radia uznaje się jednak rok 1901, kiedy to Marconiemu udało się przesłać sygnał radiowy przez Atlantyk.

Drugim do piastowania miana twórcy radia był Nicola Tesla. Ten skonstruował cewkę wysokonapięciową wysyłającą silne fale elektromagnetyczne, Marconi urządzenie to bez jego zgody wykorzystał przy konstrukcji swojego radia. Tesla również pracował nad urządzeniem, które mogłoby odbierać fale elektromagnetyczne, ale w 1900 roku o kilka dni w pokazaniu światu radia ubiegł go Marconi.

Co ciekawe, obaj konstruktorzy przez lata procesowali się w celu rozstrzygnięcia sporu, który z nich był pierwszy. Gugliemo Marconi za konstrukcję radia otrzymał Nagrodę Nobla. Ostatecznie w 1945 roku Sąd Najwyższy w USA prawa patentowe do radia przyznał Tesli, lecz nastąpiło to dopiero po jego śmierci. Dlatego do dziś za pioniera radiofonii uznaje się Guglielmo Marconiego.

W 1903 Duńczyk Valdemar Poulsen zbudował nadajnik łukowy i za jego pomocą dokonał pierwszej radiowej transmisji głosu ludzkiego. Ważnym uzupełnieniem aparatury radiowej stały się lampy elektronowe – dioda wynaleziona w 1904 roku przez Anglika Johna A. Fleminga i trioda zbudowana w 1906 roku przez Amerykanina Lee de Foresta.

24 maja 1931 oddano do użytku maszt radiowy w Raszynie. Gdy powstawała radiostacja, była nadajnikiem o największej wówczas mocy w Europie.

Początkowo radio wykorzystywano jako telegraf bez drutu. Do celów wojskowych zastosowano je po raz pierwszy na morzu podczas wojny rosyjsko-japońskiej (w latach 1904 – 1905). Opinię publiczną w Wielkiej Brytanii przekonał do radia jego udział w ujęciu groźnego przestępcy Crippena w 1911 roku – podobnie jak to miało miejsce w przypadku telegrafu na kolei.

CZAR – jeden z pierwszych polskich radioodbiorników tranzystorowych

24 grudnia 1906 roku wyemitowano pierwszy program radiowy, na który składały się: piosenka, wiersz, solo na skrzypcach i krótkie przemówienie. Pierwsza publiczna rozgłośnia radiowa rozpoczęła pracę w Pittsburgu (USA) w 1920 roku, w tym samym czasie pojawiły się w sprzedaży pierwsze wytwarzane fabrycznie odbiorniki radiowe. Stały program zaczęto emitować w USA i Francji w 1921 roku.

W Polsce stałe audycje radiowe (z Warszawy), rozpoczęto nadawać od marca 1926 roku. W roku 1990 zaczęło nadawać Radio Zet, pierwsze prywatne radio w Polsce.

Pierwsze radio tranzystorowe skonstruowała amerykańska firma Regency w 1954 roku. Było to możliwe dzięki zastosowaniu tranzystora. Przenośne radioodbiorniki na baterie stały się popularne w krajach zachodnich już pod koniec lat 50-tych.
W Polsce moda na nie zapanowała w połowie lat 60-tych. Były chyba jeszcze bardziej popularne (a na pewno głośniejsze), jak dzisiaj są walkmany, czy odtwarzacze MP3.

Po śmierci wynalazcy radia, Guglielmo Marconiego, uczczono jego pamięć minutą ciszy w eterze.

Źródła: polskieradio.pl, NAC – archiwum cyfrowe

Dodaj do zakładek Link.

Komentarze są wyłączone.